*Nederlandse versie & English version
In the past couple of years, maybe decades already, I’ve noticed something…
The world celebrates people who can do it all themselves. The self starters, the problem solvers, the ones who figure things out and get things done without waiting on anyone else. This sounds perfect right, and to me there is something admirable about that.
But I also noticed, that somewhere along the way, being capable of doing things yourself has shifted towards doing everything yourself. I’ve seen it around me with people being impatient with others, so they just do it themselves. And a familiar phrase that is on repeat nowadays that goes: “if you want to get it done right, you have to do it yourself.”
So I wondered, when did doing things yourself and being self sufficient, become a problem. Because in my opinion, it did…
The lone hero
We all know someone who would rather do everything themselves than trust someone else to do it. Maybe that someone is you. I know I was that person at some point in my life.
To me it felt faster. Because you know what needs to be done, you know how you want it done, and you don’t have to depend on anyone else. Efficient and effective, right?! Until you become the bottleneck.
You carry the workload, make the decisions, solve the problems and keep everything moving. Opportunities to share responsibility or build something together might come and go away with the same speed. And then we wonder why we’re exhausted.
We live in a world where burnouts are common… Complex of course, and there is no single explanation for it. But constantly believing that everything rests on our shoulders, and taking that responsibility with all the pressures it brings certainly doesn’t make life any easier.
Just to clarify, being responsible for yourself is healthy, believing everything is your responsibility is another matter.
Trusting the process together
Here’s the thing though, I know firsthand that working together isn’t always easy. It takes communication, patience, and most importantly trust. Not only trust in people, but also trust in the process.
You can have the right people and the right plan, but without trust, collaboration becomes a constant exercise in checking, correcting and controlling. And that might actually be more stressful than doing it yourself.
And I already hear the comments: I can’t lower my standards, or abandon my responsibility. That not what this is about though. Trusting others means that you create the conditions for people to contribute, take ownership and do what they do best. It also means that sometimes they will do it differently than you would, or at a different pace. That doesn’t automatically mean they’re doing the task at hand wrong. Different perspectives can create better products and services.
I see collaboration as a skill, a skill that requires practice, just like anything else worth getting good at. Collaboration is not simply about putting people together. I think it should be to create something that would be harder, slower or maybe even impossible to achieve alone.
Your network is your net worth
If you’re a business owner or in the corporate world, you probably hear this phrase all the time. Build your network, meet people, make connections… because you never know who might open a door for you.
And yes, relationships can create opportunities. But there is a deeper point to this. Your network isn’t valuable simply because you know a lot of people. Its real value lies in the relationship you build, the trust you establish and what you can create together. And that works both ways of course.
Building a network is a starting point. Building relationships you can trust and create value with is the real work.
You can’t expect to benefit from a relationship you never invest in. You can’t keep showing up only when you need something and expect the relationship to grow. And you can’t build something worthwhile together if everyone is focused exclusively on what they stand to gain.
A two-way street requires movement in both directions.
If you read this with only business in mind, think again. Because this also goes for relationships, and life in general. Progress rarely depends on what one person can do alone. It depends on what people are willing and able to do together, to grow together.
Nederlands:
De afgelopen jaren, of misschien zelfs decennia, is mij iets opgevallen…
De wereld bewondert mensen die alles zelf kunnen. De aanpakkers, de probleemoplossers, de doeners, de mensen die dingen zelf uitzoeken en voor elkaar krijgen zonder op iemand anders te hoeven wachten. En dat klinkt eerlijk gezegd best ideaal toch?
Maar ergens en de afgelopen tijd lijkt het vermogen om dingen zelf te doen, te zijn verschoven naar alles zelf willen doen. Ik zie het om mij heen met mensen die ongeduldig worden met anderen en het dan maar zelf doen. En dan hebben we ook nog de bekende uitspraak die je tegenwoordig bijna overal hoort: “Als je wilt dat iets goed gebeurt, moet je het zelf doen.”
En ik vroeg mij dus af: wanneer is dingen zelf doen en zelfstandig zijn eigenlijk een probleem geworden? Want naar mijn mening is dat inmiddels wel het geval…
De eenzame held
We kennen allemaal wel iemand die liever alles zelf doet dan een ander te vertrouwen. Misschien ben jij dat zelf wel. Ik weet dat ik op een bepaald moment in mijn leven ook zo was.
Voor mijn gevoel ging het gewoon sneller. Je weet wat er moet gebeuren, je weet hoe je het wilt hebben en je hoeft niet afhankelijk te zijn van iemand anders. Efficiënt en effectief, toch?! Totdat je zelf de bottleneck wordt.
Je draagt de werkdruk, neemt de beslissingen, lost de problemen op en zorgt dat alles blijft draaien. Ondertussen gaan kansen om verantwoordelijkheden te delen of samen iets op te bouwen aan je voorbij. En dan vragen we ons af waarom we zo uitgeput zijn de hele dag.
We leven in een wereld waarin burnouts veel voorkomen. Natuurlijk is dat complex en is er niet één oorzaak aan te wijzen. Maar voortdurend denken dat alles op jouw schouders rust, en alle druk die daarbij komt kijken zelf dragen, maakt het leven er zeker niet makkelijker op.
Laat ik één ding wel ophelderen om ruis te voorkomen: verantwoordelijkheid nemen voor jezelf is gezond. Denken dat alles jouw verantwoordelijkheid is, is iets heel anders.
Samen vertrouwen op het proces
Ik weet uit eigen ervaring dat samenwerken niet altijd makkelijk is. Het vraagt om communicatie, geduld en bovenal vertrouwen. Niet alleen vertrouwen in de mens, maar ook vertrouwen in het proces.
Je kunt de juist mensen en het juiste plan hebben, maar zonder vertrouwen wordt samenwerken een voortdurend proces van controleren, corrigeren en bijsturen. En dat kan uiteindelijk meer stress opleveren dan alles zelf doen.
En ik hoor de reactie al: “Maar ik kan mijn standaarden toch niet verlagen? Ik kan mijn verantwoordelijkheid toch niet zomaar loslaten?”
Daar gaat het dus niet om.
Anderen vertrouwen betekent dat je de juist omstandigheden creëert waarin mensen kunnen bijdragen, verantwoordelijkheid kunnen nemen en kunnen doen waar ze goed in zijn. Het betekent ook accepteren dat iemand iets soms anders aanpakt dan jij, of er wat meer tijd voor nodig heeft. Dat betekent niet automatisch dat diegene het verkeerd doet. Verschillende perspectieven kunnen juist leiden tot betere producten en diensten.
Ik zie samenwerken als een vaardigheid. Eentje die je moet oefenen, net als alles waar je beter in wilt worden. Samenwerken betekent niet simpelweg dat je mensen bij elkaar zet. Het gaat erom samen iets te creëren wat je alleen moeilijker, langzamen of misschien helemaal niet voor elkaar zou krijgen.
Je netwerk bepaalt je waarde
Als ondernemer of als je in het bedrijfsleven werkt, hoor je deze uitspraak waarschijnlijk regelmatig: bouw aan je netwerk, ontmoet mensen, leg contacten… want je weet nooit wie een deur voor je kan openen.
En ja, relaties kunnen kansen opleveren. Maar daar zit volgens mij een diepere gedachte achter. Je netwerk is niet waardevol alleen omdat je veel mensen kent. De echte waarde zit in de relaties die je opbouwt, het vertrouwen dat je creëert en wat je samen kunt bereiken. En dat werkt natuurlijk twee kanten op.
Een netwerk opbouwen is het begin. Relaties opbouwen waarin je elkaar kunt vertrouwen en samen waarde kunt creëren, dát is het echte werk.
Je kunt niet verwachten dat je profiteert van een relatie waarin je zelf nooit investeert. Je kunt niet alleen aankloppen wanneer je iets nodig hebt en verwachten dat de relatie daardoor groeit. En je kunt niets waardevols samen opbouwen als iedereen uitsluitend bezig is met wat het hem of haar oplevert.
Het moet wel van twee kanten komen.
Denk je bij het lezen van dit verhaal alleen aan het zakelijke? Denk dan maar nog eens goed na. Want dit geldt net zo goed voor relaties en het leven in het algemeen. Vooruitgang hangt zelden alleen af van wat één persoon kan bereiken. Het hangt ook af van wat mensen bereid en in staat zijn om samen te doen, en hoe ze samen kunnen groeien.